De reputatie van een natte krant

Bewaak je reputatie (We zijn niet gek!)

Gewoon een bericht in de krant van vandaag: Topman Smith steekt half salaris in Air France-KLM. Echt waar? Is zijn reputatie hem niets waard? Wie denkt zo’n man voor de gek te houden?

Het bericht voerde ons terug in de tijd. De nieuwe topman van dat beursgenoteerde bedrijf, Karel, ging veel meer verdienen dan zijn onder druk van aandeelhouders gejonaste voorganger. Die voorganger werd door de medewerkers gemist. Het was een aardige man met kennis van waar het bedrijf in deed – geen accountant die de NV als ‘moneymaker’ beschouwde.

[Edit: op 24 september schreef de beste columniste van Nederland, Sheila Sitalsing, een column die we u niet wilden onthouden.]

List
Karels posse baalde van diens slechte reputatie. Ze bedachten een list: ‘de nieuwe’ ging zich in aandelen laten uitbetalen als blijk van vertrouwen in het bedrijf! Dát zou het populariteitstij wel keren – als we dat in een intern schrijven nou eens een beetje meeslepend verwoordden?

“O? Het aloude optiepakket maar dan anders? Denken jullie dat medewerkers een geldwolf niet als zodanig herkennen? Je kunt er beter het zwijgen toe doen en die impopulariteit even voor lief nemen. Comes with the job – en hij wordt er best redelijk voor betaald.” Het kwam tussen Karel, zijn entourage en ons nooit meer helemaal goed.

[Op 24 september schreef de beste columniste van Nederland, Sheila Sitalsing, in de Volkskrant deze toepasselijke column die we u niet wilden onthouden.]