Berichten

De kunst van een goed persbericht – 2

Elders op onze site staat aan welke eisen een goed persbericht voldoet. Als je écht iets te melden hebt kan een persbericht zorgen voor wat positieve aandacht. ‘Golfjes maken’ noemen we dat.

Afgelopen week ondervonden we dit met het Beatrix College, een klant van ons. We konden berichten dat leerlingen van 5 vwo een fout in een rekenvoorbeeld in het Belastingplan 2019 hadden ontdekt. Financiën trakteerde hen daarop op taart.

Het persbericht en de meegeleverde foto vonden gretig aftrek. Daarnaast maakten diverse media er extra werk van, zoals RTL Late Night. De échte sterren zijn en blijven de leerlingen. En het ministerie, staatssecretaris Menno Snel en hun sportieve gebaar, natuurlijk.

De reputatie van een natte krant

Bewaak je reputatie (We zijn niet gek!)

Gewoon een bericht in de krant van vandaag: Topman Smith steekt half salaris in Air France-KLM. Echt waar? Is zijn reputatie hem niets waard? Wie denkt zo’n man voor de gek te houden?

Het bericht voerde ons terug in de tijd. De nieuwe topman van dat beursgenoteerde bedrijf, Karel, ging veel meer verdienen dan zijn onder druk van aandeelhouders gejonaste voorganger. Die voorganger werd door de medewerkers gemist. Het was een aardige man met kennis van waar het bedrijf in deed – geen accountant die de NV als ‘moneymaker’ beschouwde.

[Edit: op 24 september schreef de beste columniste van Nederland, Sheila Sitalsing, een column die we u niet wilden onthouden.]

List
Karels posse baalde van diens slechte reputatie. Ze bedachten een list: ‘de nieuwe’ ging zich in aandelen laten uitbetalen als blijk van vertrouwen in het bedrijf! Dát zou het populariteitstij wel keren – als we dat in een intern schrijven nou eens een beetje meeslepend verwoordden?

“O? Het aloude optiepakket maar dan anders? Denken jullie dat medewerkers een geldwolf niet als zodanig herkennen? Je kunt er beter het zwijgen toe doen en die impopulariteit even voor lief nemen. Comes with the job – en hij wordt er best redelijk voor betaald.” Het kwam tussen Karel, zijn entourage en ons nooit meer helemaal goed.

[Op 24 september schreef de beste columniste van Nederland, Sheila Sitalsing, in de Volkskrant deze toepasselijke column die we u niet wilden onthouden.]

Redacteur en talkshowhost

De architect bedacht en tekende een woon-zorgcomplex. Op de begane grond een koffietentje, winkels, loketten voor sociaal werk, erboven drie verdiepingen aan- en inleunwoningen, verzorgingsflats en gemeenschappelijke ruimten. In de binnentuin een chic afgescheiden deel voor dementerenden met dwaalgedrag: het was práchtig, echt waar.

Open Deuren zou het bidbook schrijven op basis waarvan de gemeente in een soort van aanbesteding de opdracht ging gunnen. Daarvoor was het verhaal van de architect leidend. Helaas was het geen grote prater en liet hij zich zowat ondersneeuwen door de andere aanwezigen. De redacteur moest eerst zijn talent als talkshowhost aanspreken om de architect te redden uit de gespreksoverheersende klauwen van projectontwikkelaar, aannemer en financier. Toen de man eenmaal ruimte en vervolgens (subtiel aangemoedigd) zelfvertrouwen voelde, viel uiteindelijk iedereen stil. Ademloos luisterden ze naar wat de architect bezield had.

Het was de eerste stap naar een schitterend (en succesvol, trouwens) bidbook. Schrijven kan een veelomvattend vak zijn.

Wees eerlijk tegen jezelf – en ons

De aantijging ‘intimiderend’ en ‘opdringerig’ was niet afdoende. De twee anoniem klagende ambtenaren vulden de mix aan met ‘onoorbaar ogende contacten tussen wethouder en lokale bordeelhouder’. De soap kon beginnen.

Het college liet de wethouder acuut barsten. De wethouder zelf probeerde de kwestie weg te lachen. Er was niets aan de hand en of wij dat even onder woorden wilden brengen? Na een indringend intake-gesprek (verhoor?) in zijn vakantiebungalowtje begon het hem te dagen dat deze slag op deze manier niet te winnen was. Sterker: het gewerd hem dat hij bij nader inzien misschien toch eigenlijk best wel verkeerd te begrijpen was geweest.

Zonder dat inzicht hadden we hem helaas niet kunnen helpen.

reputatie, leugen, Beatrix

Reputatie en De Leugen

Fake-nieuws is hard op weg het woord van dit decennium te worden. Iemands reputatie ligt met een goedgemikte leugen maar zo aan gruzelementen. Mogendheden spelden elkaars bevolking sprookjes op de mouw en proberen verkiezingen te beïnvloeden. De waarheid als optie.Lees meer >

Bestuurlijke willekeur gestopt

“Die meneer laat zich adviseren door een raadslid uit de coalitie. Daar kan ik niet gaan handhaven, o nee, dan heb ik de poppen aan het dansen.” De wethouder wil uit politieke gemakzucht een inwoner laten wegkomen met het zonder vergunning bouwen van een gigantisch, beeldvervuilend tuinhuis. Zijn adviseurs zijn radeloos, ‘hoe gaan we ooit nog wie dan ook met goed fatsoen aan de regels kunnen houden?’ De interim-adviseur besluit uit een ander vaatje te tappen: dat van de angst. “Wanneer gaan we overleggen over hoe jij dit staaltje willekeur en klassenjustitie aan de krant gaat uitleggen?”, vraagt hij langs zijn neus weg. Het tuinhuis houdt geen stand.

vertrouwen; framing; publiekscommunicatie, open communicatie; eerlijk

Win vertrouwen; bak geen zoete broodjes

Beslissers willen hardnekkig hun besluiten ‘positief geformuleerd’ naar buiten brengen. Nieuws waar de doelgroep mogelijk tegen te hoop loopt moffelen ze graag weg, ternauwernood in de voetnoot. De misvatting is dat daardoor mensen minder snel in verzet zouden komen. Onterecht. Je kunt beter proberen vertrouwen te verdienen door in je communicatie eerlijk te zijn.

Lees meer >