Open deuren

We maken met en bij Open Deuren van alles mee. Over onze wederwaardigheden schrijven we soms een blog en dat zetten we dan hier neer. Onze inzichten, associaties, lessen of losse gedachten – doe ermee wat je wilt.

Crisisnoodopvang

Asielzoekers? Vergeet je inwoners niet!

De Rijksoverheid schuift steeds meer problemen, zoals de asielcrisis, af op gemeenten. Jammer dat die vervolgens van schrik te vaak vergeten zich écht te verplaatsen in hun inwoner. Die wil alleen maar snel weten wat er staat te gebeuren zonder zich eerst een weg door hoogdravende, wollige taal te moeten kappen.

Of het nu gaat om coronamaatregelen, asielzoekers, statushouders of de energiecrisis: je doet er als gemeente weinig aan. Jij bepaalt niet of er wereldwijd een virus rondwaart en hoe dat het best te bestrijden. Geen Nederlandse burgemeester kan Poetin terechtwijzen. Schaarste, oorlog of angst die mensen deze kant op jagen liggen evenzeer buiten je invloedssfeer. Lees meer >

Postbussen

Richt je kritiek aan het juiste adres

In onzekere tijden als deze mengen velen zich met de moed der onwetendheid in discussies die normaliter zijn voorbehouden aan mensen die weten waarover ze praten. Ze wapenen zich met Wikipedia-lemma’s als ‘corona’ en ‘virus’ en mixen dat met de zaterdagbijlage tot een mening. Kritiek waaraan ze zich vast kunnen houden, ‘Ik vind iets dus ik ben (iets)’.

Kritiek uiten op machthebbers is één manier om je onzekerheid te temmen. Als de vijand een onzichtbare griezel is zet je er iemand tussen die je wél kunt zien en aanpakken. Prima, maar begrijp wie wel en niet iets kan met je kritiek. En wees niet al te teleurgesteld als jouw kritiek de koers van de samenleving als geheel niet weet te veranderen.

Lees meer >

De brand bij de FEBO in Tilburg, 2 augustus 2017

Goedkope belofte, dure veiligheid

Hoe graag media, politiek en overheid ons soms ook van het tegendeel lijken te willen overtuigen: pech bestaat. Botte pech Niemands schuld. Niet te voorzien of voorkomen. Hoog tijd dat bestuurders dat ook inzien en afzien van het doen van de belofte ons voor leed te behoeden. Uiteindelijk levert een dergelijke belofte weinig meer op dan vermolmde geloofwaardigheid.

De mens kan niet zo goed overweg met ‘toeval‘. Er moet altijd wel iemand ergens iets gedaan of nagelaten hebben waardoor wij nu met de gebakken peren zitten. Door onze illusies op dat vlak te voeden met beloften van veiligheid en zekerheid trekken overheid en politiek kritiek als een magneet aan.

Lees meer >