De Canadese hoogleraar Jordan B. Peterson.

Het kan ook té simpel…

Journalisten zien het als hun taak complexe zaken zo begrijpelijk mogelijk weer te geven. Op zichzelf natuurlijk een goede zaak. Maar soms maken ze het iets té simpel.

Een voorbeeld daarvan is te zien in deze video (Engelstalig, zeventien minuten). Hierin probeert Jordan B. Peterson stand te houden tegen wat hij ziet als oversimplificatie en vooringenomenheid.

Verschil
De interviewster vindt dat vrouwen niet minder betaald zouden moeten mogen krijgen voor hetzelfde werk. Peterson vindt dat op zichzelf ook. Het lukt hem bijna niet dat punt nog goed over het voetlicht te krijgen als hij het eerst waagt hardop te betwijfelen of het verschil in betaling terug te voeren is op dat verschil in geslacht alleen.

Zijn hang naar het correct weergeven van alle relevante feiten botst met haar verlangen het voor iedereen begrijpelijk te houden. Het spettert mede daardoor behoorlijk.

Respect
De les? Natuurlijk probeer je je boodschap altijd in zo toegankelijk mogelijke taal naar buiten te brengen. Maar maak de vertaling te allen tijde met respect voor nuances en feiten. Bezwijk niet voor de verleiding (of de druk) te doen alsof iets complex’ altijd in simpele ‘Kleutertje Luister‘-taal te vatten is. Laat je op dat lastige pad begeleiden door mensen die niet doordesemd zijn van de kennis die jij naar buiten wilt brengen. Zij kunnen beoordelen of je boodschap begrijpelijk. Jij kunt in de gaten houden of ze het niet te simpel willen maken.

De kunst van een goed persbericht – 2

Elders op onze site staat aan welke eisen een goed persbericht voldoet. Als je écht iets te melden hebt kan een persbericht zorgen voor wat positieve aandacht. ‘Golfjes maken’ noemen we dat.

Afgelopen week ondervonden we dit met het Beatrix College, een klant van ons. We konden berichten dat leerlingen van 5 vwo een fout in een rekenvoorbeeld in het Belastingplan 2019 hadden ontdekt. Financiën trakteerde hen daarop op taart.

Het persbericht en de meegeleverde foto vonden gretig aftrek. Daarnaast maakten diverse media er extra werk van, zoals RTL Late Night. De échte sterren zijn en blijven de leerlingen. En het ministerie, staatssecretaris Menno Snel en hun sportieve gebaar, natuurlijk.

De reputatie van een natte krant

Bewaak je reputatie (We zijn niet gek!)

Gewoon een bericht in de krant van vandaag: Topman Smith steekt half salaris in Air France-KLM. Echt waar? Is zijn reputatie hem niets waard? Wie denkt zo’n man voor de gek te houden?

Het bericht voerde ons terug in de tijd. De nieuwe topman van dat beursgenoteerde bedrijf, Karel, ging veel meer verdienen dan zijn onder druk van aandeelhouders gejonaste voorganger. Die voorganger werd door de medewerkers gemist. Het was een aardige man met kennis van waar het bedrijf in deed – geen accountant die de NV als ‘moneymaker’ beschouwde.

[Edit: op 24 september schreef de beste columniste van Nederland, Sheila Sitalsing, een column die we u niet wilden onthouden.]

List
Karels posse baalde van diens slechte reputatie. Ze bedachten een list: ‘de nieuwe’ ging zich in aandelen laten uitbetalen als blijk van vertrouwen in het bedrijf! Dát zou het populariteitstij wel keren – als we dat in een intern schrijven nou eens een beetje meeslepend verwoordden?

“O? Het aloude optiepakket maar dan anders? Denken jullie dat medewerkers een geldwolf niet als zodanig herkennen? Je kunt er beter het zwijgen toe doen en die impopulariteit even voor lief nemen. Comes with the job – en hij wordt er best redelijk voor betaald.” Het kwam tussen Karel, zijn entourage en ons nooit meer helemaal goed.

[Op 24 september schreef de beste columniste van Nederland, Sheila Sitalsing, in de Volkskrant deze toepasselijke column die we u niet wilden onthouden.]

‘The Warroom’ & het gevoel van crisis

In het gemeentehuis troonde de woordvoerder onze adviseur mee naar ‘The Warroom’. Knipsels en prints over ‘de casus’ tegen de muur, het dossier met de feiten op tafel. Hier overlegden ze over ‘de crisis’ en ‘de liegende pers’.

Die schreef vervelende dingen. “Waar maken ze fouten?” Fluks wees de vinger op enkele minder vleiende kwalificaties. “Oké, da’s niet leuk om te lezen. Maar wat klópt er niet?”

Al snel werd ‘The Warroom’ ontmanteld. “Deze ruimte voedt jullie gevoel van crisis. Je bestuurder wordt kritisch bejegend – leer hem maar gauw daaraan te wennen.”

Redacteur en talkshowhost

De architect bedacht en tekende een woon-zorgcomplex. Op de begane grond een koffietentje, winkels, loketten voor sociaal werk, erboven drie verdiepingen aan- en inleunwoningen, verzorgingsflats en gemeenschappelijke ruimten. In de binnentuin een chic afgescheiden deel voor dementerenden met dwaalgedrag: het was práchtig, echt waar.

Open Deuren zou het bidbook schrijven op basis waarvan de gemeente in een soort van aanbesteding de opdracht ging gunnen. Daarvoor was het verhaal van de architect leidend. Helaas was het geen grote prater en liet hij zich zowat ondersneeuwen door de andere aanwezigen. De redacteur moest eerst zijn talent als talkshowhost aanspreken om de architect te redden uit de gespreksoverheersende klauwen van projectontwikkelaar, aannemer en financier. Toen de man eenmaal ruimte en vervolgens (subtiel aangemoedigd) zelfvertrouwen voelde, viel uiteindelijk iedereen stil. Ademloos luisterden ze naar wat de architect bezield had.

Het was de eerste stap naar een schitterend (en succesvol, trouwens) bidbook. Schrijven kan een veelomvattend vak zijn.

Dressuur

Medewerkers zijn net paarden – vertrouw daar maar op

Wie paarden dresseert en zich een beetje in die materie verdiept kent de term ‘learned helplessness’, vrij vertaald ‘aangeleerde hulpeloosheid’. Het beest lijkt het vertrouwen in zichzelf kwijt, is afwachtend en zet vrijwel geen stap meer zonder daartoe te worden aangespoord. Sommige door hun baasjes verpeste paarden vertonen verdacht veel gelijkenis met op een soortgelijke manier mishandelde medewerkers.
Lees meer >

De carrièreladder

Van wethouder naar burgemeester

Eerst een of twee periodes wethouder, daarna ergens burgemeester worden. Velen die zich tot het openbaar bestuur geroepen voelen zien ongeveer dat carrièrepad voor zich. Prima. Als ze maar op tijd hun dadendrang de baas worden.

Lees meer >

Nadine Rozenberg

Nooit voorover buigen!

Wat doe je als je doelgroep zich niet interesseert voor wat je te vertellen hebt? Almaar harder praten, wilder gesticuleren en je boodschap versimpelen? Kan. Besef wel dat het resultaat vooral zal zijn dat je steeds harder en wilder zult moeten roepen om nog gehoord te worden.

Lees meer >

Reputatiemanagement helpt alleen als je goed luistert naar goede adviseurs

Reputatiemanagement? Leer van andermans fouten

Waarom doen zoveel mensen die voor het oog van het publiek in de problemen komen wat hun voorgangers ook al deden? Terwijl dit altijd slecht afloopt? Vijf verklaringen en drie tips om het juiste te doen als het op crisismanagement en reputatiemanagement aankomt.

Lees meer >

Beatrix College laat leerlingen het verhaal over de school vertellen

Het verhaal van een school

Het is dringen op de markt van achtste groepers. Als middelbare school wil je natuurlijk dat die allemaal weten waarom ze voor jou moeten kiezen. Daarvoor heb je een goed verhaal nodig dat je laat vertellen door de mensen die het best weten wat deze school bijzonder maakt. Dus zeggen leerlingen van het Beatrix College in Tilburg op de nieuwe website dat ze ‘niet wisten dat er docenten bestonden zoals hier’. Dat ‘het fijn is als mensen écht willen weten wie je bent’- ook al ben je verlegen, draag je een hoofddoek of doe je aanvankelijk brutaal.

De Tilburgse scholengemeenschap past stap voor stap (tijdens de verbouwing blijft de school gewoon open) al haar uitingen aan om te laten zien hoe je op deze school ervaringen voor het leven maakt.