‘The Warroom’ & het gevoel van crisis

In het gemeentehuis troonde de woordvoerder onze adviseur mee naar ‘The Warroom’. Knipsels en prints over ‘de casus’ tegen de muur, het dossier met de feiten op tafel. Hier overlegden ze over ‘de crisis’ en ‘de liegende pers’.

Die schreef vervelende dingen. “Waar maken ze fouten?” Fluks wees de vinger op enkele minder vleiende kwalificaties. “Oké, da’s niet leuk om te lezen. Maar wat klópt er niet?”

Al snel werd ‘The Warroom’ ontmanteld. “Deze ruimte voedt jullie gevoel van crisis. Je bestuurder wordt kritisch bejegend – leer hem maar gauw daaraan te wennen.”

Redacteur en talkshowhost

De architect bedacht en tekende een woon-zorgcomplex. Op de begane grond een koffietentje, winkels, loketten voor sociaal werk, erboven drie verdiepingen aan- en inleunwoningen, verzorgingsflats en gemeenschappelijke ruimten. In de binnentuin een chic afgescheiden deel voor dementerenden met dwaalgedrag: het was práchtig, echt waar.

Open Deuren zou het bidbook schrijven op basis waarvan de gemeente in een soort van aanbesteding de opdracht ging gunnen. Daarvoor was het verhaal van de architect leidend. Helaas was het geen grote prater en liet hij zich zowat ondersneeuwen door de andere aanwezigen. De redacteur moest eerst zijn talent als talkshowhost aanspreken om de architect te redden uit de gespreksoverheersende klauwen van projectontwikkelaar, aannemer en financier. Toen de man eenmaal ruimte en vervolgens (subtiel aangemoedigd) zelfvertrouwen voelde, viel uiteindelijk iedereen stil. Ademloos luisterden ze naar wat de architect bezield had.

Het was de eerste stap naar een schitterend (en succesvol, trouwens) bidbook. Schrijven kan een veelomvattend vak zijn.

Dressuur

Medewerkers zijn net paarden – vertrouw daar maar op

Wie paarden dresseert en zich een beetje in die materie verdiept kent de term ‘learned helplessness’, vrij vertaald ‘aangeleerde hulpeloosheid’. Het beest lijkt het vertrouwen in zichzelf kwijt, is afwachtend en zet vrijwel geen stap meer zonder daartoe te worden aangespoord. Sommige door hun baasjes verpeste paarden vertonen verdacht veel gelijkenis met op een soortgelijke manier mishandelde medewerkers.
Lees meer >

De carrièreladder

Van wethouder naar burgemeester

Eerst een of twee periodes wethouder, daarna ergens burgemeester worden. Velen die zich tot het openbaar bestuur geroepen voelen zien ongeveer dat carrièrepad voor zich. Prima. Als ze maar op tijd hun dadendrang de baas worden.

Lees meer >

Nadine Rozenberg

Nooit voorover buigen!

Wat doe je als je doelgroep zich niet interesseert voor wat je te vertellen hebt? Almaar harder praten, wilder gesticuleren en je boodschap versimpelen? Kan. Besef wel dat het resultaat vooral zal zijn dat je steeds harder en wilder zult moeten roepen om nog gehoord te worden.

Lees meer >

Reputatiemanagement helpt alleen als je goed luistert naar goede adviseurs

Reputatiemanagement? Leer van andermans fouten

Waarom doen zoveel mensen die voor het oog van het publiek in de problemen komen wat hun voorgangers ook al deden? Terwijl dit altijd slecht afloopt? Vijf verklaringen en drie tips om het juiste te doen als het op crisismanagement en reputatiemanagement aankomt.

Lees meer >

Beatrix College laat leerlingen het verhaal over de school vertellen

Het verhaal van een school

Het is dringen op de markt van achtste groepers. Als middelbare school wil je natuurlijk dat die allemaal weten waarom ze voor jou moeten kiezen. Daarvoor heb je een goed verhaal nodig dat je laat vertellen door de mensen die het best weten wat deze school bijzonder maakt. Dus zeggen leerlingen van het Beatrix College in Tilburg op de nieuwe website dat ze ‘niet wisten dat er docenten bestonden zoals hier’. Dat ‘het fijn is als mensen écht willen weten wie je bent’- ook al ben je verlegen, draag je een hoofddoek of doe je aanvankelijk brutaal.

De Tilburgse scholengemeenschap past stap voor stap (tijdens de verbouwing blijft de school gewoon open) al haar uitingen aan om te laten zien hoe je op deze school ervaringen voor het leven maakt.

Wees eerlijk tegen jezelf – en ons

De aantijging ‘intimiderend’ en ‘opdringerig’ was niet afdoende. De twee anoniem klagende ambtenaren vulden de mix aan met ‘onoorbaar ogende contacten tussen wethouder en lokale bordeelhouder’. De soap kon beginnen.

Het college liet de wethouder acuut barsten. De wethouder zelf probeerde de kwestie weg te lachen. Er was niets aan de hand en of wij dat even onder woorden wilden brengen? Na een indringend intake-gesprek (verhoor?) in zijn vakantiebungalowtje begon het hem te dagen dat deze slag op deze manier niet te winnen was. Sterker: het gewerd hem dat hij bij nader inzien misschien toch eigenlijk best wel verkeerd te begrijpen was geweest.

Zonder dat inzicht hadden we hem helaas niet kunnen helpen.

Coaching in presentatie

Hij was weg van Remco Claassen. Tranen met tuiten had hij gelachen, daar stónd iemand. En wat Claassen allemaal zei was zo wáár! Och, als hij maar half zo indrukwekkend kon zijn… Zó wilde hij voortaan zijn medewerkers toespreken!

Hoe langer hij probeerde zichzelf te persen in een mal waarin hij niet paste hoe gênanter het werd. Grappen peurend uit situaties die zo komisch niet waren. Open deuren en platitudes presenterend als waren ze wereldwijsheden – tragisch.

Met wat coaching hebben we hem begeleid naar een stijl die bij hém paste. Het personeel had zijn baas terug.

Social media

Bestuurders en sociale media

Bewindspersonen die aantreden in Rutte-III schijnen te moeten beloven zich gedurende hun ambtsperiode diplomatiek en constructief op te stellen in de sociale media. Logisch. Al lijkt ‘het publiek’ almaar vergevingsgezinder te worden.Lees meer >