Oefening baart kunst

Student Journalistiek? Pák die oefening!

Als een student Journalistiek je belt voor een interview kan het, zeker als je niet dagelijks met de pers omgaat, best een goed idee zijn ‘Ja’ te zeggen. Het is zowel voor hem of haar als voor jou een goede oefening. Zie het als een redelijk veilige ballenbak waarin je je meestal geen buil valt – tenzij je gaat lopen eh… fabuleren, natuurlijk. Da’s altijd vragen om problemen.

Eerlijk is eerlijk: wanneer een student Journalistiek belt krijgt die van professionals zelden topprioriteit. Hoe complexer de organisatie hoe afhoudender de woordvoerders. Voor hen leveren studenten vooral gedoe op waar ze niks aan hebben. Geen exposure, geen PR-of PA-millimeters maar wel een hoop moeite. Inclusief met een beetje pech de hele riedel van afstemming van vragen en antwoorden met de jurist en de bestuurder. Die ellende doen ze zichzelf alleen aan als het ‘voor het echie’ is.

Lees meer >

Brugzinnen in interviews

Soms heb je, terwijl camera, microfoon of aandacht op je gericht staat, het juiste antwoord niet paraat. En soms sluit je droomquote nét niet aan op de formulering van de vraag. In dergelijke gevallen bieden brugzinnen uitkomst.

Kijk bij het gebruik van brugzinnen wél uit dat je niet “in principe zoiets hebt van dat je als het ware zeg maar” betekenisloos wat voor je heen gaat staan braken “om het zo maar even te zeggen“. Het is voor toehoorders niet fijn uit jouw verbale kots betekenisvolle stukjes te moeten plukken. Gebruik de brugzin liever als bindmiddel tussen vraag en antwoord. Als druppeltje secondelijm om het blokje Lego van je antwoord muurvast op de Meccano van de vraag te plakken.

Lees meer >

Redactie en raad

Iedereen die wel eens schrijft kent het gevoel dat het niet lukt. Al je goede ideeën verflauwen zodra ze op het scherm verschijnen. Zeker als een hele afdeling, de wethouder of gedeputeerde en de commissie nu al over je schouder lijken mee te lezen.

Steeds meer ambtenaren vinden in die situatie hun weg naar Open Deuren. Ze gooien de halffabricaten over de schutting, sturen er een mail met ‘Help..!’ achteraan en laten zich verrassen. Menig vastgelopen voorstel of kadernota is op die manier voor de poorten van de writers block-hel weggesleept.

Twitter-logo

Twitter en politiek: alles voor aandacht

Er zijn weer verkiezingen aanstaande. Dat zie je aan de massale pogingen van mensen om via Twitter aandacht te krijgen. Voor zichzelf, hun mening, hun programma, hun partij, hun lijst. Leuk – maar als je alleen maar tijdens de campagne twittert kun je het net zo goed achterwege laten.

Dankzij Twitter is het nu stukken gemakkelijker ‘beroemd’ te worden. De uitdaging is om voldoende op te vallen tussen de ruis, het gekrakeel en de almaar oplaaiende bubbelgevechtjes en fitties.

Lees meer >

Wat te doen als je gebeld wordt voor een interview?

Checklist ‘Interview’

Een journalist aan de telefoon, met een paar vragen. “Interview? Nou ja, ‘interview’ klinkt meteen weer zo zwaar… Heb je even?” Wat nu?

Het interview (zelf noemde ik het vaak ‘even met elkaar praten’) is in de kern de meest pure vorm van informatieoverdracht. De journalist vraagt, zijn bron antwoordt en de journalist geeft dat antwoord zo onveranderd mogelijk door aan het publiek: wat kan er misgaan?

Lees meer >

Microfoon.

Transparant of dom?

“Ach, je weet toch hoe die dingen gaan?”, zei de klant een seconde voor de radiomicrofoon openging. Hij had een prettige, vertrouwelijke band opgebouwd met de journalist. Goed! Dat hij daartoe een liedje lang lekker transparant leegliep over wat het persbericht allemaal niet vermeldde en waarom dat maar goed was ook had niet gehoeven. De rode lamp sprong aan…

Lees meer >

Pravda_Waarheid

De kwetsbare waarheid

De waarheid is rekkelijk. We beleven tijden waarin gericht liegen soms profijtelijk is. De huidige bewoner van het Witte Huis bestaat het zelfs geregeld de waarheid als ‘vijand van het volk’ te framen. Feiten en nieuws onderhouden een gespannen relatie met ‘correcte informatie’. Waar wantrouwen en achterdocht hoogtij vieren wordt de omgang met publiciteit almaar enger.

Allereerst een belofte van Open Deuren: wij bieden niemand een dekmantel om zich wederrechtelijk of op immorele wijze te verrijken. Waar wij bij staan gooit niemand iemand voor de spreekwoordelijke bus (tenzij die iemand dat over zichzelf afriep, natuurlijk). We zien niet werkloos toe hoe mensen geschaad worden, binnen of buiten de organisatie die ons inhuurt. En we liegen niet.

Lees meer >

Roze ruis

Aandacht: hoe overwin je de ruis?

De hele dag trekken ze je aandacht. Nieuws, roddels, sport, je baas, je klant: ze willen allemaal wat. Goedbedoelende figuren, instellingen en overheden schreeuwen intussen voortdurend door en over de achtergrondruis van alledag heen. Hoe kun jij in dat lawaai jouw boodschap nog kwijt?

Naast reguliere communicatiemiddelen trekken sociale media aan ieders mouw. Netflix, Spotify, dat goede boek en familie vervolmaken de herrie. Met een beetje pech sta je als zender vergeefs te wachten op dat momentje van stilte waarop jij jouw boodschap kunt laten horen.

Lees meer >

De kunst van een goed persbericht – 2

Elders op onze site staat aan welke eisen een goed persbericht voldoet. Als je écht iets te melden hebt kan een persbericht zorgen voor wat positieve aandacht. ‘Golfjes maken’ noemen we dat.

Afgelopen week ondervonden we dit met het Beatrix College, een klant van ons. We konden berichten dat leerlingen van 5 vwo een fout in een rekenvoorbeeld in het Belastingplan 2019 hadden ontdekt. Financiën trakteerde hen daarop op taart.

Het persbericht en de meegeleverde foto vonden gretig aftrek. Daarnaast maakten diverse media er extra werk van, zoals RTL Late Night. De échte sterren zijn en blijven de leerlingen. En het ministerie, staatssecretaris Menno Snel en hun sportieve gebaar, natuurlijk.

De reputatie van een natte krant

Bewaak je reputatie (We zijn niet gek!)

Gewoon een bericht in de krant van vandaag: Topman Smith steekt half salaris in Air France-KLM. Echt waar? Is zijn reputatie hem niets waard? Wie denkt zo’n man voor de gek te houden?

Het bericht voerde ons terug in de tijd. De nieuwe topman van dat beursgenoteerde bedrijf, Karel, ging veel meer verdienen dan zijn onder druk van aandeelhouders gejonaste voorganger. Die voorganger werd door de medewerkers gemist. Het was een aardige man met kennis van waar het bedrijf in deed – geen accountant die de NV als ‘moneymaker’ beschouwde.

Lees meer >